Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Μύθοι και θρύλοι για τους σεισμούς

           Αυτήν την εβδομάδα θα μάθουμε για το φαινόμενο του σεισμού. Σήμερα κάναμε μια προσπάθεια να καταννοήσουμε πως δημιουργούνται οι σεισμοί αφού πρώτα γνωρίσαμε τον πλανήτη μας και πως είναι φτιαγμένος. Τα παιδιά έκαναν τις υποθέσεις τους και μετά είδαμε εικόνες του εσωτερικού της Γης. Όμως πιο αποτελεσματική για την προσέγγιση του θέματος στάθηκε η πλαστελίνη. Με διάφορα χρώματα, αναπαράγαμε τη δομή της, ξεκινώντας από το κέντρο και φτάνοντας μέχρι τις τεκτονικές πλάκες πάνω στις οποίες βρίσκονται οι θάλασσες και η ξηρά.

IMG_4064

Επισημάναμε οτι μόνο οι τεκτονικές πλάκες και ο πυρήνας της Γης είναι σκληρά . Τα υπόλοιπα μέρη μοιάζουν με λάβα (ρευστά) και άρα κινούνται συνεχώς. Για να το οπτικοποιήσω έβαλα σε ένα μπωλ κομμάτια από φελιζόλ να επιπλέουν πάνω σε πορτοκαλί νερό (λάβα;) και είπα στα παιδιά να φανταστούν πως κάπως έτσι επιπλέουν οι τεκτονικές πλάκες πάνω στον μανδύα.

IMG_4065  IMG_4068

Μερικές φορές οι πλάκες συγκρούονται μεταξύ τους και άλλοτε πάλι απομακρύνονται προκαλώντας  ένα δυνατό κούνημα, το σεισμό.

Μάλιστα, στα παλιά χρόνια οι άνθρωποι επειδή δεν μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί τρέμει η Γη είχαν φτιάξει με την φαντασία τους διάφορες ιστορίες.

σάρωση0061

                                         (Παράθυρο, Τεύχος 70)

Εμείς αφού διαβάσαμε τις πέντε πρώτες και βρήκαμε τις χώρες στον χάρτη,

IMG_4070

χωριστήκαμε σε ομάδες και ζωγραφίσαμε την κάθε ιστορία. Τα προνήπια της ομάδας σχεδίασαν, ζωγράφισαν και έκοψαν τη Γη  σε μια πρώτη γνωριμία με τον κύκλο.

Image2

Τα νήπια ζωγράφισαν τους ήρωες του μύθου της ομάδας τους. Στο τέλος, τα συνθέσαμε όλα μαζί και τα συμπληρώσαμε στον χάρτη μας. Ρωτήστε τα παιδιά γιατί νομίζουν οτι αυτές οι χώρες κυρίως έπλασαν μύθους για τους σεισμούς και όχι άλλες; Γιατί πιστεύουν οτι αυτές έχουν συχνότερα σεισμούς;

IMG_4074

Λίγο πριν τελειώσει η μέρα μας αναφερθήκαμε στην αγάπη των αρχαίων Ελλήνων για τους μύθους και στην ύπαρξη ενός άλλου μύθου για τους σεισμούς που μιλάει για τον αρχηγό των γιγάντων, τον Εγκέλαδο. Αφού έγινε η εξιστόρηση, τους έδειξα τον γνωστό Εγκέλαδο του Ορνεράκη με το φοβερό του ρόπαλο.

image

Με αυτό σαν αφορμή παίξαμε ένα παιχνίδι ρυθμικής αναγνώρισης: “το ρόπαλο του Εγκέλαδου”. Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο και για όση ώρα παίξει η μουσική ή χτυπάει η νηπιαγωγός το ταμπουρίνο, το ρόπαλο (μπαστούνι, μαγκούρα, πλαστικό ρόπαλο) γυρνάει από χέρι σε χέρι. Με το σταμάτημα της μουσικής το παιδί που κρατάει το ρόπαλο γίνεται Εγκέλαδος και χτυπάει το ρόπαλο στη Γη (προκαλεί σεισμό) αντιγράφοντας τον ρυθμό που παίζει η νηπιαγωγός στο ταμπουρίνο.

Αυτά για σήμερα. Καλή εβδομάδα και Keep walking xxx

2 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία προσέγγιση, Μυρτώ, και το παιχνίδι ρυθμικής αναγνώρισης καταπληκτικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή